Choroba Parkinsona

Choroba Parkinsona przeważnie dotyczy osób, które ukończyły 40 lat. W trakcie rozwoju choroby obserwuje się niszczenie komórek w istocie szarej. Efektem tego są mniejsze ilości dopaminy oraz przewaga systemu cholinergicznego. Podstawowymi objawami choroby Parkinsona jest drżenie rąk. U chorych obserwuje się także znacznie uboższą mimikę. Mowa osób chorych jest znacznie bardziej cicha niż w przypadku zdrowych osób.

Charakterystyczne są także objawy wegetatywne. Do nich należy zaliczyć zwiększony ślinotok czy zaparcia. Głównym celem leczenia jest osiągnięcie równowagi między systemem cholinergicznym a dopaminą. Chorzy zażywają specjalne leki, jednak niezbędna okazuje się również fizjoterapia. Zadaniem fizjoterapii jest przywrócenie ruchomości stawów, a także zmniejszenie dolegliwości bólowych. Zaleca się, aby u chorych nie wykonywać ćwiczeń oporowych.

Osiąganie większej ruchomości można uzyskać dzięki uruchomieniu tułowia, ruchomym podwieszeniom kręgosłupa. Pomocna okazuje się także jazda na rowerze. U chorych na Parkinsona bardzo ważne jest osiągnięcie prawidłowego napięcia mięśniowego. Najczęściej osiąga się to za pomocą ułożenia skrętno-rozciągającego. W wielu przypadkach zanotowano poprawę dzięki ćwiczeniom wykonywanym przy rytmicznej muzyce. Odpowiednie ćwiczenia umożliwiają także uzyskanie optymalnej postawy ciała.

W przypadku chorych na Parkinsona szczególnie poleca się metodę Brugerra. Często wykonywane są ćwiczenia, których celem jest rozciągnięcie napiętych mięśni.